Cuma, Mart 21, 2008

ÇOCUKLAR NASIL ÖĞRENİRLER?

Çocuklar, yaşadıklarını öğrenirler ve bunu tekrarlayarak pekiştirirler.
Bu nedenle, dayak yiyen çocuklar büyüdüklerinde, şiddeti yaşamaları kaçınılmaz oluyor.
Bu nedenle, aşağılanan çocuklar, saldırgan delikanlılar ya da kavgacı kızlar oluyor.
Bu nedenle, türlü çeşitli kötü davranışla karşılaşan çocuklar, bir türlü olgun yetişkinler olamıyorlar.

Kendisine ve düşüncelerine değer verdiğim bir aydın insanın ofisindeki afişte şunlar yazar.
Zaman ayırıp okur ve üzerinde düşünürseniz...



ÇOCUKLAR NE YAŞARLARSA ONU ÖĞRENİRLER!

- ÇOCUK ELEŞTİRİLEREK YAŞARSA, KINAMAYI, AYIPLAMAYI ÖĞRENİR,

- ÇOCUK DÜŞMANLIK İÇİNDE YAŞARSA, KAVGAYI, DÖĞÜŞÜ ÖĞRENİR,

- ÇOCUK ALAY KONUSU OLUYORSA, ÇEKİNGENLİĞİ ÖĞRENİR,

- ÇOCUK UTANÇ İÇİNDE YAŞARSA, KENDİNİ SUÇLU HİSSETMEYİ ÖĞRENİR,

- ÇOCUK HOŞGÖRÜ İÇİNDE YAŞARSA, SABIRLI OLMAYI ÖĞRENİR,

- ÇOCUK CESARETLENDİRİLİRSE, GÜVEN DUYMAYI ÖĞRENİR,

- ÇOCUK ÖVÜLEREK YAŞARSA, ŞÜKRAN DUYMAYI ÖĞRENİR,

- ÇOCUK DOĞRULUK GÖRÜRSE, HAKKANİYETİ, ADİL OLMAYI ÖĞRENİR,

- ÇOCUK GÜVENLİK İÇİNDE YAŞARSA, BİRİNE GÜVENMEYİ ÖĞRENİR,

- ÇOCUK TASVİP GÖRÜRSE, KENDİSİNİ SEVMEYİ ÖĞRENİR,

- ÇOCUK BEĞENİ VE ARKADAŞLIK GÖRÜRSE, DÜNYADA SEVGİ VE AŞKI BULUR.



Resim, çocuklarımın gelişimindeki olumlu katkısını herzaman sevgiyle andığım Aydo Çocukevi'nin küçüklerinden Selin G.'nin bir parmak baskısı çalışması.

.

6 yorum:

şule dedi ki...

Hayata bakış açımız, zorluklarla başa çıkma yollarımız, sevgimizi gösterme biçimimiz, bizi biz yapan herşey yani, çocuklukta belirlenirken; dolayısı ile çocuk yetiştirmek bu hayattaki en önemli, ciddi ve geleceğimizi belirleyen bir işken, ne kadar da az önem veriliyor aslında di mi?

ekmekcikız dedi ki...

Sadece 7 yaşına kadar olan dönemde bütün hayatımızın temelinin atılıyor olması ne garip, değil mi?
:)
İnsanın kendisini bilmesi, tanıması ve bu zihin açıklığıyla çocuğuna el vermesi en iyisi.
Bu bilme hali "bilmişlik" olarak anlaşılmamalı. Bilme, daha içten, saf ve çoğu zaman sadece sevgi ile hareket eden bir duyular bütünü, bence.

elektra dedi ki...

canım ekmekçikız, haftasonu programını zorlar mıyım bilmem ama, sobe...

ekmekcikız dedi ki...

Elektracım,
Haftasonum kırk yerinden çekiştiriliyor, sen zorlamazsın.
:))
Şu çocukluk şarkısını hatırlayınca, gelip senin blogda yazacağım.
:)

zerrin dedi ki...

teorisi biliniyor ama pratige dokmek nekadar zor..bazen elim ayagim karisiyor ne yapacagimi sasiriyorum,ustelik daha 1,5 yasinda..
bu parmak boyasi resim harika,bizde yapsak anane babanemize yollasak

ekmekcikız dedi ki...

Zerrin hoşgeldiniz.
:)
Kızınız ne kadar tatlı; sağlıkla büyüsün, mutlu olsun.
Yolun başındasınız, zor zamanlarda derin nefes almak işe yarıyor.
Sakin olmak da...
:))