Cuma, Nisan 08, 2011

PAPATYA FALI

Carlos Fuentes'in "Artemio Cruz'un Ölümü" romanını okuyorum. Sayfalar akıp gidiyor.
İşte size bir vazo dolusu kır. Bir vazo dolusu papatya.
Papatya falı tutmak istersiniz belki.


Yetmiş bir yıldır farkına varmadan yaşadın; kanının akışının, yüreğinin vuruşunun, safra kesenden damlayan sarı sıvının, karaciğerinin salgıladığı ödün, idrar üreten böbreklerinin çalışmasının, kan şekerini dengeleyen pankreasının bilincinde olmadın; aklın hiçbir zaman bedeninin bu işlevlerine egemen olamazdı, soluk aldığını bilebilirdin, ama bunu düşünerek yapmış olmayacaksın; çünkü soluk alman düşüncene bağımlı değildi; bunlara hiç dikkat etmemiş, ama yine de yaşayıp gitmiş olacaksın; yapamadığın pek çok şey vardı; kırık cam parçalarından yapılma bir yatakta yatmak, ateş üzerinde yürümek, ölmüş gibi yapmak ve gövdenin bağımsız işlevlerini denetleyebilmek, üstesinden gelemeyeceğin işlerdi; vücudunu kendi haline bırakıp, sadece yaşamış oldun. Bugüne kadar.
Sf. 86

...yaşamak, Tanrı'ya ihanet etmektir; yaşamla ilgili her davranış, canlı varlıklar olduğumuzu kanıtlayan her davranış Tanrı'nın buyruklarına karşı gelmeyi gerektirir.
Sf. 119
.

8 yorum:

Hayatın Süs Payı dedi ki...

Papatyalar çok güzel ve zarif..

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Papatyalar ve gelincikler!
Kırlarda daha zarif ne olabilir ki?
:)

bilge ve annesi dedi ki...

Yazdığınız bölümler çok güzelmiş hafta sonu kitap almaya gidecektim alacağım kitaplar listesine ekledim. Tabi bir demette papatya almalıyım, keyifli bir hafta sonu diliyorum

beste dedi ki...

BİBAPBAPBARAAPPOB! yazili gozukuyor blogroll'da ve fena dilime takildi:)

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Bilge'nin annesi,
Benim hafta sonu keyifli ve yağmurlu oldu.
Sizinki?
:)

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Bestecim,
Şarkıyı önce yerleştirdim, sonra vazgeçtim. sen görünüyor diyince, tekrar yerleştirdim.
Dile fena takılıyor, haklısın!
:))

Melange dedi ki...

"Acıyı bilmek gücümüzü kırar, bizim düşüncemizi sarmayan, bizim farkımıza bile varmayan acının farkında olduğumuz anda onun kurbanı oluruz." Meksika tarihini ne kadar güzel anlatan bir romandir

papatyalar ne kadar zarifler...

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Melange hoşgeldiniz!:)

Ben de sizin "Aşk Mutfağı"nı anlatan yazınıza bayıldım.
Kitap zevkimiz de ortak. Ne güzel!