Pazar, Haziran 19, 2011

OKULA VEDA


Cuma akşamüstü, kızımın diploma töreninden hemen önce okul bahçesinde geziniyordum.
Birden anladım, okula veda eden yalnızca kızım değildi. Evet, o diplomasını alarak ayrılacak, büyük ihtimalle başka bir okulda liseye başlayacaktı. Ancak, onunla birlikte ben de artık bu okulun kapısında beklemeyecektim, o salonda bir gösteri ya da konuşma izlemeyecektim, veli görüşmesine gelmeyecektim. Hem ben bunları sadece son sekiz senede kızım için değil, öncesindeki beş senede oğlum için de yapmıştım.
Tam onüç senedir bu bina, bu bahçe benim için "okul" kavramımın nesnesi olmuştu. Benim de bu bina ve bahçe ile vedalaşma zamanım gelmişti.
Hem de ne çok veda:
Kızımın ve oğlumun birinci sınıfa başladıkları zaman ilkokul binası önündeki heyecanlarımla, gösteri merkezindeki konserde ya da yıl sonu gösterisinde oğlumu, kızımı, yeğenlerimi izlerken yaşadığım mutlulukla, okul saatinden sonraki çalışmadan, antremandan, müzik dersinden ya da resim atölyesinden çıkacak çocuğumu almaya yetişmek için uğraştığım trafik stresiyle, parktaki salıncakta, kaydırakta "bi daa bi daaa" oynayan çocukları beklemenin keyfiyle ve daha daha birikmiş ne çok anla...
O anlar, şimdi anı oldular; hem de çok keyifli anılar.

Diploma töreninin son anlarında çocuklar sırayla ayağa kalkıp önce Türkçe, ardından da İngilizce bir şarkının birer cümlesini, sonra da hep birlikte nakaratını söylediler. Hepimiz eşlik ettik onlara, içtenlikle.
İşte o şarkılar:






Çocuklarım için böyle keyifle anılan bir yuva olduğun için teşekkürler sana.
Hoşçakal Irmak, hoşçakal!

.

8 yorum:

Hayatın Süs Payı dedi ki...

Yazını okurken gözlerim dolu dolu oldu..Hangi veda olursa olsun, hep hüzünlüdür..Vedaları sevmem..Sevmediğin ot hep gelir dibinde bitermiş ya..Genelde de gelir beni bulur bir şekilde..

şule dedi ki...

ne güzel anılar biriktirdiniz bu okulda. ne şanslısınız. dilerim bundan sonraki okulları da onlara unutamayacakları anılar, dostluklar hediye eder. öpüyorum üçünüzü de.

özlem dedi ki...

Tebrik ederim başarıları daim olsun.
Her veda yeni bir başlangıçtır aslında.
Sevgiyle kalın...

Bugday Tanesi dedi ki...

Hayatlarının her döneminde onların yanında olacağın kesin,ama yerler,kokular,anılar hiç silinmiyor...

Nehir İda dedi ki...

Hüzünlü olmuş ekmekçim.Herşeye ağlar hislenir mi olduk anlamıyorum ama çok güzel anlatmışsın.

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Sevgili Arkadaşlarım,

Hüzünlü bir vedaydı, evet!
Ancak güzel anılar olunca hüznü biraz silindi.

Dilerim, çocuklarımın/çocuklarınızın hayattaki tüm vedaları dokunaklı ama hüzünsüz olur.
:)

NEW YORK MUHTARI dedi ki...

ayy Ekmekcikiz ekledigin muzikler benim en sevdigim muzikler.. hele TR dan bir arkadasim radyoda ne zaman duysa gece gunduz demeden arayip dinletir, karsilikli aglasiriz "Arkadas" sarkisinda.

10 yil yurtdisinda yasadiktan sonra anliyor, TR da yasanan dostluklar bambaska...

bak nasil huzunlendim.. neyse toparlanayim, persembeye ne kaldi.. sonra Istanbul Istanbul tasin topragin altin lay laylom...

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Muhtarcığım,
İstanbul'a mı geliyorsun? Ne güzel! Görüşsek ya?...
:))