TATLAR
Derin iz bırakan seslerden, melodilerden başlamıştım, bugün bir başka duyuya ait derinlik hakkında iki kelam edeyim dedim.
Blog adımdan anlıyorsunuzdur, yeme içme konularına meraklıyım, daha doğrusu lezzet -eskilerin deyişiyle ağız tadı- peşinde koşarım.
Sanmayın ki doğduğumdan beri gurmeyim, tam tersine ilkokul bitene dek pek mızmız, yemek yerken sürekli "hadi yavrum yesene, hadi çiğne ağzındaki lokmayı" uyarılarına maruz kalan bir çocuktum. Sonra ne olduysa oldu, yemek yemeye başladım.
Sadece yemek değil, yemeği yapmak da ilgimi çeker oldu. Evde büyükler bana aşçı yamaklığını uygun gördükçe, sinirlenir gerçekten yemek yapmak isterdim. Şaşkın çocuk! Bilseydin ki bütün hayat boyu o mutfakta saatlerin geçecek, acaba o kadar ısrarla "ben yapacam ben yapacam işte" der miydin?
Şikayet ettiğim yok, yemek yapmayı, değişik tatlar çıkarmayı, denemeyi seviyorum. Sadece bazen mecburen yemek yapmak yorucu oluyor.
Değişik tatlar denemeyi sevmenin yanı sıra, çocukluktan gelen sade tatlar da hafızanın derinlerinden çıkageliyor, bazen.
En unutulmazlardan birisinde, bir yaz sabahı Malatya'da babannemlerin evinde uyanmışım, alt kata mutfağa inmişim. Babannem tandırın başında, kim bilir kaç saat önce yoğurduğu hamurdan yaptığı yufkaları pişiriyor. Mis gibi taze yufka kokuyor. "Al çağam" diyor babannem, "içine peynir koy dürüm yap, sıcak sıcak ye". Sanki beynimin kıvrımlarında o tat, öylesine unutulmaz.
Bir başka unutulmaz tat, çocukken kendi kendime yapıp yediğim ilk rafadan yumurta. Teee kaç sene önce Ekmekcikız'da yazmışım yumurta sevgimin anılarını, okumak isteyen için burada.
Şimdiki zamanlarda yumurtayı kayısı kıvamda yemek ilk tercihim.
Güzel yapılmış bir tavada göz yumurtaya da hayır demem, belirteyim.
ne şanslıyım ki, yakınında yörende olduğumdan o denediğin tatlardan yemek bana nasip oluyor :)
YanıtlaSilDenemeye gönüllü bulduktan sonra, daha ne istenir ki? :)
SilYumurta muhteşem bir besin 💎
YanıtlaSilKe-sin-lik-le, çok severim. :)
SilEskiden sevmezdim hiç, sonradan sevdiğim besinlerden yumurta,haşlanmış olan. Kayısı severim,içi hafif yumuşak beyazı pişmiş.
YanıtlaSilKayısı, şimdilerde, benim de favorim. :)
Silİçinden yumurta geçen bir kahvaltıyı tek geçerim. :)
YanıtlaSilYaşasın yumurta kardeşliği! :)
Sil15 gün yumurta yemesem aramam, 15 günün sonunda da şu yumurtalar bayatlamasın bari diye haşlarım. Ben peynirciyim :)))
YanıtlaSilPeynirciler de yumurta sevebilir Leylağım canım. :))
SilBendeniz hem peynir, hem zeytin, hem yumurta severim. Çok mu sevecenim acaba? ;)
Ah o yufkaların kokusu buraya kadar geldi. İnsan çocukluğundaki o kokuları unutamıyor hiç. Tatları da bence. Hepsinin hafızayı beslediğini ve şekillendirdiğini düşünüyorum. Ellerinize sağlık.
YanıtlaSilÖyle derine yerleşmiş ki bazı kokular, düşünce ile burun direği sızlaması arasında bir an bile geçmiyor. :)
SilBütün o kokular, duyular gerçekten hafızayı hem besliyor, hem şekillendiriyor. :)
ben de yumurta kardeşliğinin elemanlarındanım :) sekiz ay vegan beslendiğim bir dönem var, en çok peynir ararım derken yumurta özlemiştim. çocukken yumurta için büyük dayılarda kalırdım. orada mesele yumurta yemek değildi aslında, kümese girip yumurtayı almaktı. o gün bugündür kümesi olan bir evim olsun isterim :))))
YanıtlaSilSenin Japon usulü yumurta katlamalarının hastasıyım Z.ciğim, daha önce söylemiş miydim? :))
SilAyy, kümesli bir ev şahane fikir, bence de. :)
bir gün yine kahvaltıya beklerim o zaman, sana katlamalı yumurta yaparım :)
SilOoo! Böyle bir teklif kabul edilmez de ne yapılır? <3
SilYumurta sevmezlere bir de ben.. :) Zorla yedirmeye çalışırdı annem çünkü o her şeklini çok sever. Zorlama çok ters tepti.
YanıtlaSilO yufka ekmeklerine bir de yumurtalı yeşil fasülye çok yakışır bak!
Ellerine sağlık..
Zorla yedirilmek, sevmemek için geçerli bir neden. Gerçi artık kendi tatlarımızı kendimizin seçebileceği yaşlardayız, çok da geçmişe takılmayıp yeni keşifler yapabiliriz, belki de. :)
SilYufka ekmeğine her şey yakışırdı, babannem yaptıysa... :)
Ursula Le Guin her sabah kayısı haşlanmış yumurta yermiş. Bunu okuduğumdan beri daha da severek yiyorum yumurtamı, beyaz yumurtalığımda. Ama sahanda gözü de çok severim:)
YanıtlaSilAdalet Ağaoğlu da yazı masasına oturmadan iki tane haşlanmış yumurta yermiş ki tok tuttsun ve uzun süre masa başından kalkmasına gerek kalmadan yazı yazabilsin. :)
SilBen de zorla yemek yermişim. Annem de zorla yedirirmiş. Çenemde annemin eliyle ağzımı açmaya çalışırken kalan kırmızı izler olurmuş. Bayram öğlen yemeğinde babaannemin evinde yediğim son et lokması, anneannemlerdeki akşam yemeğinde yerini yenisine bırakırmış. Haşlanmış yumurtayı küçükken hiç sevmezdim. Yaş aldıkça üzerine zeytinyağı, limon, tuz, karabiber, pul biber ve kekik eklentisiyle sever oldum. Ama hâlâ soğuk haşlanmış yumurta yiyemem ve salatada olmasından hiç haz etmem. :))
YanıtlaSilAh, işte en derin izler bu çocukluk anılarımızda saklı galiba. Ama olumsuz ama olumlu izi kalıyor ; asıl sebep kim bilir neydi, o unutuluyor. :)
Sil