GÖRÜNTÜLER
Bazı olaylara ait fotoğraf kareleri vardır zihnimde. Ya da şöyle söylemeliyim, yaşanan bir olayın bir anına ait anı derinlerde bir yerde durur. Sonra yeri geldiğinde o tek kare zihnimde aydınlanır ve olayın tümüne ait diğer görüntülerle tamamlanır.
Meğerse, insan zihninde anıların depolanması zaten böyle olurmuş; anılar film şeridi gibi depolanmazmış, o anıya ait tek tek kareler depoda saklanırmış, sonra zihin anımsama zamanında o teklileri birleştirir ve film haline getirirmiş. Bu konuyu insan beynine ait özellikleri anlatan bir kitapta okumuş ve önce şaşırmış, sonra kendimi yoklayınca doğruluğuna kanaat getirmiştim.
Diyelim ki muhteşem bir günbatımı seyrediyorsunuz, sonradan o seyir durumunu anı halinden çıkarıp birisine anlatacağınız vakit yarım saat boyunca güneşin nasıl alçaldığını, hangi anda nasıl renk değiştirdiğini hatırlayamaz, anlatamazsınız. Oysa mesela şunu diyebilirsiniz, güneş kırmızı bir top gibi denize değdi ve eridi adeta.
Başka anılardan da fotoğraf kareleri var arşivimde; bebek kardeşimi ilk kez gördüğümde sadece kundağını hatırlamam, ilk bebeğimi ilk kez kucağıma aldığım an, kolu kırılan kızımı hastanede ilk gördüğüm an, vapurda giderken güneşin tarihi yarımada ardında bıraktığı kızıllığı gördüğüm an, tepeden tırnağa donanmış erguvan ağacını ilk gördüğüm an, küçük bir uçakla Los Angeles üzerinde uçarken HOLLYWOOD yazısını gördüğüm an, fakülteden mezun olduğumu haber veren telgrafı eline aldığım an gibi...
Nasıl güzel bir manzara!
YanıtlaSilMarmara'nın kış gün batımları başka güzel oluyor. :)
Silsunset konseri güzel denk gelmiş... oh mis
YanıtlaSilGünbatımlarının peşinde koşuyorum, arada böylesini yakalayabiliyorum. :)
Silbu hafızamızdaki fotoğraf karelerinin filme dönüştürülmesinden daha önce de bahsetmiştin. bana yine ilginç gelmişti. .zihin çok acayip gerçekten.
YanıtlaSilKitabı bulup vereyim sana, bütünü çok ilgini çeker. :)
SilBu sabah, muhteşem bir günbatımı eşliğinde parçalardan bütüne ulaşan bir yolda gezindim. Gezerken düşündüm... düşündüm.
YanıtlaSilSevgili Makbule Hanım,
SilGezintiniz keyifli geçmiştir, umarım. :)
Canım Ekmekçikız, gezintim tabii ki sizin blogda oldu!
SilSevgilerimi iletiyorum.
Çok teşekkür ederim. <3
SilSizin bu yazdığınız çok ilginç Ben de geçen bir whatsapp mesajına yüklediğimiz bir fotoğrafın Türkiye'den Amerika'ya nasıl ulaştığını anlatan bir video izledim. Görsel binlerce piksel parçaya ayrılıp ulaştığı yerde yeniden birleştirilip yükleniyormuş. Kutulara çekmecelere ayrıldıktan sonra yeniden günyüzüne çıkıp bütünü oluşturanlar gibi... Fotoğraf harika!
YanıtlaSilTeknolojideki gelişmeler artık bizim anlama sınırlarımızı zorluyor, ne işler ne işler... :)
SilBir kaç sene öncesine ait, unutamadığım, harika bir gün batımıydı. :)
fotoğraf karesine bayıldım, çok güzel.
YanıtlaSilhafızada kalan kareler, keşke bazısı silinmeden çıktısını almak mümkün olsaydı..dile gelmeyen anlar onlar..
Teknoloji bu hızla geliştikçe bir "bunu hatırlayayım" düğmesi de bulup ekleyeceklerdir, eminim. :)
SilGüzel bir fikir.
SilBelki de bizler bloglarımızda yazılar yazarak, bir çeşit "bunu hatırla" butonu kullanmış oluyoruz. :)
SilTam bu son yorumunu yazacaktım :) aklın yolu bir... Ömür denen şey de zaten böyle anların zihinde yeniden birleştirilmesi değil mi?
SilBen de bu yoruma sevilerimi gönderiyorum. <3
Silsevgi yazmaya niyetlenmiştim, ama sevi de olur. :)
SilMarmara'nın gün batımları da, gün doğumları da, beyaz bulutlu, mavi semâları da pek güzel gerçekten. Çektiğiniz fotoğraf mükemmel bir örneği. Elinize sağlık!
YanıtlaSilO an orada olmak bir şans bazen, bu defa şans bana denk düşmüş. :)
SilMarmara'nın özel bir deniz olduğunu düşünürüm, göreceli olarak küçük olmasına rağmen, farklılıkları çoktur. :)