Senenin üçüncü ayına bugün başladık.
Çok yakınımızda savaş var, bombalara maruz kalan insanları derinden sarsıyor olmalı, biz biraz uzaktakiler de etkileniyoruz, kimi zaman ruh sıkılması olarak, kimi zaman genel ekonomik gidişle ilgili nedenlerle.
İnsanlar ölmeden iyi çözümler bulunması için dua etmekten fazlası elimizden gelmiyor.
Doğa bu ay hızla uyanmaya başlayacak, ilkbahar kuzey yarıküreyi canlandıracak umudundayız, çünkü Mart resmi olarak ilkbaharın başlangıç ayı..
Kesin konuşamıyorum, eskiden daha emin olurdum bu söylediklerimden, şimdi iklimin yeni normalleri farklılaştı.
Zaten Mart'ın kapıdan baktırıp kazma kürek yaktırma adeti vardır, belki eski normaller devam eder, kim bilir?
Mart'ın ilk günü bulutlu ve soğuk başladı.
Maltepe Parkındaki ağaçlar henüz uykudalar.
Belki bu hafta bahara uyanmaya başlarlar.
Birkaç gündür yazılarına aynı yorumu bırakasım tutuyor ama çekiniyorum... Elbette savaş korkunç bir gerçek ama dünyanın bir gerçeği. Blgeye bir uçak biletimiz vardı, henüz iptal edilmedi çünkü "o zamana çoktan biter" anlayışı hakim. Bu beni çok etkiledi ve üzdü, dünyanın bu kadar umursamaz daha doğrusu umursar ama normalleştirir oluşu savaşları.. Nasılsa normal hayata döneriz tatilimize de gideriz halleri... :( Halbuki hayat hiçbir zaman normale dönmüyor, anneleri babaları çocukları ölen insanlar kalıyor geriye ama sadece bir rakam olarak......
YanıtlaSilHayat devam ediyor.....
Belki de onlar haklı, fazla empatidir bizi böyle kırık dökük eden....
Bugün DW'nin yaptığı bir haber programı izledim, özetle diyordu ki "yeni dünya düzeni kuruluyor ve ABD bunu kendisine göre organize ediyor gibi gözüküyor, ama aslında çok kutuplu bir döneme geçilecek".
SilBu nedenle savaşlar normalmiş gibi duruyor belki de, bilemiyorum. Üstelik, dediğin gibi, fazla empati ile kendi kendimize vicdan azabı çekip oturuyoruz.