Sabah sabah...

Hava durumuna bakayım diye TV'yi açtım.  
Haberler felaket!
Bu ne şimdi?

Ne, ne, ne!?

.

TAŞ ÜSTÜNDE TAŞ KALMAMIŞ...

Ateşkes ilan edildi, artık karşılıklı hem de.
Sabah haberlerinde gördüm. Filistinliler evlerine dönüyor, ama, ortada ev kalmamış.
Hatta, taş üstünde taş kalmamış.
Acil barınma ihtiyacı var.
1300'ü aşkın ölünün üçte biri çocuk!
5000 civarında yaralı var.
Birleşmiş Milletler binaları ağır hasar görmüş.
3 haftalık bombardımanın şimdilik görünen kabataslak sonuçları bunlar.
En kısa sürede çekileceklermiş.

Ya sonra?

.

ÜÇ SAAT

İsrail, bombardımana hergün üç saat ara vereceğini açıklamış. Aman aman, ne hoş!
İnsan olduklarını mı hatırlamaya başlıyorlar?
Yoksa dalga mı geçiyorlar.

O üç saat nasıl geçecek?
Umutla mı, umutsuzlukla mı?
Ne zaman yeniden başlayacağının telaşı ve korkusuyla mı?

Ya geceleri?
O üç saat ara, geceleri çocukların tepelerine bomba sallanmasını engelleyecek mi?

Üç saatlik piyango, öyle mi?

Şurada, yaşananları anlatıyor bir anne: http://a-mother-from-gaza.blogspot.com/

.

BBC: İsrail'in Gazze saldırısı genişliyor.

Gazze'de hastanelerde malzeme sıkıntısı çekiliyor.

Gazze'nin en büyük hastanesi El Şifa'da görev yapan iki batılı doktordan biri olan Norveçli doktor Mads Gilmert, dün çok sayıda ağır yaralı kabul ettiklerini söyledi.

Gilbert BBC'ye yaptığı açıklamada "Malzememiz olmadığı için insanlar ölüyor. Tüm ameliyathanelerimiz dolu. Dün bir ameliyathanede iki hasta ameliyat ettik. Bu tam bir felaket." dedi.

Sivilleri hedef almadığını savunan İsrail ise Hamas'ı sivilleri kalkan olarak kullanmakla suçluyor.

Ancak Gilbert, ölü ve yaralıların büyük çoğunluğunun sivil olduğunu söyledi.

Gilbert, "Gördüğüm yüzlerce kişi arasında sadece iki Hamas militanı vardı" dedi.

Gilbert sadece çocukların ölü sayısının yüzde 25'ini, yaralı sayısının da yüzde 45'ini oluşturduğunu söyledi.

Burada, yukardaki sözlere ait röportaj ve başka görüntüler var.

.

İÇ AĞRISI

Hepsi bu işte:
40 km. deniz kenarında, 51 km. İsrail boyunca, 11 km. Mısır boyunca uzanan, 360 km2 lik bir toprak parçası.
Bütün bu bombalar, katliam, gözyaşı, acı bunun için.
Vah ki vah, bile diyemiyorum. Dilim tutuluyor.
Göz göre göre olanı biteni görünce, sinir olup, küfrü basıyorum, işe yaramıyor.

Nasıl iş bu, böyle?
Akılla, mantıkla, devletlerin vazgeçilmez böbür böbür varlıklarıyla, onunla bununla şununla, hiç bir şeyle açıklanamaz.
Ne bugün olanlar.
Ne de geçmişten beri süregelenler.
Bu olsa olsa iç ağrısı. Dünyanın iç ağrısı.
Lanet!




.