Salı, Eylül 13, 2011

başlıksız

Çekilen acının sorumluluğunu karşısındakine yüklemek, insanın içine bakıp acısına dokunmasından daha kolaydır.


Vincent Willem van Gogh 
Sonsuzluğun Eşiğinde Üzüntü İçinde Yaşlı Adam

Burada!
.

8 yorum:

zero dedi ki...

Kaçak yaşamak yani bir nevi... Resimse gerçekten çok çarpıcı.

Uğur Böceği dedi ki...

Ahh... Bir öğrensek sevmeyi,acıyı,içimizde yaşanacakları bilerek yaşasak:(

guguk kuşu dedi ki...

kimbilir ne zordur, aynada gerçek beni görmek, ayna dayanamaz o zaman bu acıya, çatlar, parçalanır ama sonra ayna kalmaz, sadece gerçek ben kalır....korkak yaşamaktansa cesurca geerçek bir şekilde ölmek en güzeli...ne güzel bir söz ve görsel..

yüreğimdeki yağmurlar dedi ki...

guguk kuşuna katılıyorum ..
ne güzel bir söz ve görsel..ve güzel bir yorum

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Zerocuğum,
Bu cümleyi, okuduğum bir kitaptan hatırlıyorum. Üzerinde düşünülecek cümlelerden...
Senin çıkarsaman da tamamlayıcı ve doğru bir ifade bence.
:)

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Uğur böceğim,
Seven biziz, hata yapan biziz, acı çeken biziz...
Yani sebep de sonuç da bizim.
Başkasına yükleyecek ne var ki?
:)

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Gugukcuğum,
Senin cümlelerine ne demeli?
Bugünlerde tam hedeften yazıyorsun!
:))

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Yüreğimdeki Yağmurlar,
Resim çok güzel değil mi?
Etkileyici!
İşte sanatın gücü.
:)