Salı, Ocak 17, 2017

LEYLAK'CIĞIMIN İŞLERİ İŞTE!

Canım Leylak Dalı sabah uyanmış ve kendisine güzel bir görev vermiş, sonra da yolda yarenlik etmek için eski blogger ahalisine haber salmış. Davulu  blogda çalmakla yetinmemiş -bilir o çünkü, hemen kaytarırız-  mahalle baskısı olsun için yüzkitabından da duyurmuş.
Konu meydan okumaca! Şöyle oluyor, bir blogda bir konuda sorular sorulup komşu blogların o sorulara cevapları bekleniyor. Yani, böyle sanırım...

Biz eskiden blogda her gün her gün yazılar yazarken  arada çeşitli oyunlar da oynardık, mesela birisi bir konu seçer elden ele "ebe sobe" yapıp, herkesin cevaplamasını isterdi.
Şimdiki biraz daha serbest hareket, senden sonra cevap vermesini istediğin kişiyi "mim"lemiyorsun, teknik farklı, sonuç benzer.

Bu defa 17 soru cevaplanacak, her gün bir tanesi olmak üzere. Umarım "bugün yazmış mıydım" karıştırmadan tamamlarım.
İlk soruyu Leylak'ın sayfasından kopyalayıp yapıştırdım bile.


"Çelınç 1:

-Beş sözcükle kendini anlat:"

Kişi kendini bilmek gibi irfan olmaz derler ya,  bu soruya nesnel bakışlı bir cevap vermek zor, gerçekten.
Haydi başlıyoruz:

Neş'eli ve güleryüzlüyüm, olaylara olumlu tarafından bakmayı sever ve tercih ederim.
Sorumluluk sahibiyim, bir iş bana verildiyse, mutlaka hakkından gelmek isterim.
Anaç tabiatlıyım, sadece çocuklarımın değil, arkadaşlarımın, birlikte çalıştığım kişilerin de annesi gibi davranırım.
Sanat  severim, sanatın her türü ve okumanın her çeşidi, müziğin her tınısı  yaşam kaynağımdır.
Doğa tutkunuyum, bitkiler ve ayağımın bastığı toprak bana canlı olmanın ne demek olduğunu en iyi anlatan varlıklardır.


Geçen haftadan bir anı, karın ilk başladığı gün, mahalledeki küçük parka bir bakış.

4 yorum:

Leylak Dalı dedi ki...

Caaanııııımmmm :)

Gülşah Şahin dedi ki...

Ne zor dimi kendimiz anlatmak aslında...
Ah o sorumluluklar yok mu? bende çevreme karşı da aşırı sorumluluk duyuyorm. Sanırım bunda kelebek etkisine inanıyor olmam...
Keyifli günleriniz olsun.
Sevgiler. :)

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Leylakcığım,
İnan süper bir hareket başlattın, kaç kişi birden seferber oldu.
Harikasın. :)

EKMEKÇİKIZ dedi ki...

Sevgili Gülşah tekrar merhaba, az önce blogunuza uğramıştım.
Evet o sorumluluk hissi zaman zaman ağırlık yapıyor omuzlarda ama sorumsuzluktan iyidir, diye teselli oluyorum. ;)