Pazartesi, Haziran 09, 2008

ÇAYA BÜSKÜVİ BANMAK

Bu sabahı, anlı şanlı bir tıp fakültemizin nükleer tıp, onkoloji, gastroentoloji, vs. vs. en önemli sayılacak bölümlerinde geçirip, oraların idareden yoksun hallerini, karmaşıklığı, pisliği, insanların iş görmek istememelerini, beceriksizliklerini görüp, üstüne amaçlanan işlemi gerçekleştiremeyip, gerisin geriye dönünce başıma bir ağrı saplandı ki, sormayın gitsin.

Çok şükür ki, acil bir durum yok. Olsaydı, elimiz böğrümüzde şifa aramak için çırpınmaya devam ediyor olacaktık. Yazık, çok yazık!
Ne olacak bu memleketin hali, bile demek istemiyorum. İyi bir şey olacağı yok.
Başaşağı, teker meker, düşeceğimiz yer belli bile olmadan, tepeüstü gidiyoruz. Çakılmaya az kaldı.

Elimde olan tek sığınağıma çekiliyorum.
Çocukken, çay verildiğinde, içebilmek için soğumasını beklerdim. O sırada, yanında verilen büsküviyi çok bekletip, eritip, içine düşürmemeye çalışarak, çaya banar yerdim.
Şimdi canım çaya büsküvi banıp yemek istedi.
O günlere geri dönemesem de, o keyfi yaşayıp gerçek dünyayı unuturum.
Beş dakika, beş dakikadır.





Çay kahve içerken, büsküvi tabağı kalabalık etmesin isterseniz, çözümü hazır işte. Japonlar tasarlamışlar, bile.

Fotoğraf, bir arkadaşımın gönderdiği bir mailden alınma. Bir dolu Zihni Sinir projeyi ardıardına sıralamışlar.

14 yorum:

metin dedi ki...

"Beş dakika"nız ne güzel! Sıkmayın canınızı...

Tesadüfe bakın, benim orada da çay var...

şule dedi ki...

ama ne guzel bir proce bu :) cok sevdim ben.
hastane islerini oldum olasi sevmem ve biraz tirsarim hep. umarim en kisa zamanda halledersin islerini ekmekcikizcim.

elektra dedi ki...

ah be ekmekçikız, hastaneye sağlam girmek bile beni hasta edebilir sinirden. önemli değil demişsin ama, yine de ne ise geçmiş olsun.
çaya bisküvi banmak süper bir terapi. sütlü neskafeye banmaya da bayılıyorum ben:)
sevgiler...

mitmit dedi ki...

Hani şu banmalık finger bisküviler varya gerçekten de dediğin gibi düştü düşecek heyecanıyla başka şeyleri unutturuyor insana. Geçmiş olsun. Ağzının tadı bozulmasın:)

Size İstanbuldan çıkmayı öneriyorum. Buralarda beklentiler az olunca mutluluk daha kolay oluyor. İstanbul insanın beklentilerini de tahrik ediyor.

ekmekcikız dedi ki...

Metin Bey,
Blogyaşınızı bir kez de buradan kutlayayım.:)
İnternet oldukça yazmanız dileğiyle...

ekmekcikız dedi ki...

Şuleciğim,
Halletmek için çalışıyoruz, kardeşimle birlikte. Konu annemin tedavisiyle ilgiliydi. Neyse ki, kötü bir durum yok. Daha çok, hastanedeki düzensizliğe, baştansavmacılığa takıldım.

Buluş, harika sahiden de...
:))

ekmekcikız dedi ki...

Elektracım,

Şule'ye yazarken konuyu kısaca anlattım, tekrar etmeyeyim. Sadece anneannemin bir lafını başına "bu memlekette" diye ek yaparak tekrarlayayım; Allah dert verip derman aratmasın!

Büsküvi banmak, kahve ile de pek güzel olur, afiyet olsun.
:))

ekmekcikız dedi ki...

Mitciğim,

Tamamen katılıyorum, İstanbul'dan çıkmak lazım.:))
Ancak ve fakat, ne yazık ki, bazı gereklilikler yüzünden yine bu şehre dönmek gibi bir durum var ki, henüz onu çözemedim.
:(

Tijen dedi ki...

Geçmiş olsun komşum! İyi ol e mi?

şule dedi ki...

annene gecmis olsun. en kisa zamanda halledersiniz umarim hastane faslini.
gelincikler ne guzel olmus, edip canseverin uzun bir siirini cagristirdi bana. izninle bir alinti yapayim:

"gerçekte bir sevinç, bir mutluluk yok değildir yüreklerimizde /
sevgiler umutlar yok değildir /
öyleyse neden çabuk küseriz birbirimize /
çabuk öfkeleniriz /
durup durup böyle hüzünlenmemiz neden /
anlamıyoruz da ondan mı yoksa /
bir bütün olduğunu mutluluğun /
umudun bir bütün olduğunu /
seziyor muyuz yalnızca /
baktıkça gelincik tarlalarına uzaktan /
öyle bir arada güzel /
yaşamanın lezzetini /
kanımızı tutuşturdukça gün günden /
buğusunu saldıkça /
bir tütün dumanı gibi yaktıkça genzimizi."

sevgiler

ekmekcikız dedi ki...

Tijencim,
Sağol, iyi oluyorum(z).
:))

ekmekcikız dedi ki...

Şulecim,
Gelincikler, iki sene öncesinin Mayıs ayındaki bir Bozcaada gezisi dönüşünde Çanakkale yakınlarında içine daldığımız bir bakla tarlasından...
Saçtıkları enerjiye hayranım: Cayır cayır!

Şiir için teşekkürler, ne iyi ettin.
:))

miso dedi ki...

Ekmekçikızcım,
Geçmiş olsun. Bir daha gelmesin. Halimiz? Konuyu hiç açmayalım cidden.

öpüyorum
marruu

ekmekcikız dedi ki...

Misooo, :))
Merhaba!
:)