Yeni birlikte yazma serimizin ana başlığı "RESET" olsun dedi sevgili kaptanımız Neslihan.
Olsun tabii!
Zaten derdimiz başlıkla, konuyla bağlı olmak değil, birlikte yazmak; eş zamanlı yazmanın ve yazılanları okumanın getirdiği sinerjiyi yaşamak.
Bu ilk yazıda neyi sil baştan yapacağımı düşünürken, ara yüzde dolanırken, arşivde bekleyen bir yazımı buldum, yayınlanmamış.
Yazdığım zaman için fazla kişisel bulmuşum, zülfiyare dokunacağını düşünmüşüm.
Gel zaman git zaman o rüyanın bir izdüşümü yaşanmış, bak sen şu hayata demişim.
Şimdiki zamana gelinceye dek köprülerin altından o kadar çok su aktı ki ne zülüf kaldı ne yar ne endişesi.
Hayat işte!
Bu yazı kendim için, kimselere göstermeye niyetim yok.
Gece bir rüya gördüm.
Tamamlanmamış, yarım kalmış bir meselemin rüyası olduğu apaçık.
Hatırlamaya çalışacağım:
Bir tatil yerindeyiz, çocuklarla birlikte ve sanki A.de var. Şimdikinden 5-10 yaş gençmişim, gençmişiz.
(Kaybolan yıllar, ne yazık! Duygularım onlara takılmış kalmış. Evet, alacaklıyım da. Ancak, geri getirmek mümkün değil, o yılları.)
Dışarı dolaşmaya çıkıyoruz, yağmur, fırtına bir şeyler oluyor içeri kaçıyoruz. Sığınıyoruz. Sonra, aşağıdan bir ses geliyor, birisi haber veriyor, C. gelmiş. Hiç şüphesiz, o da genç. Yakında bir yerde yaşıyormuş, çiftlik evi varmış. Evini gezmeye gidiyoruz. Sanırım, yine çoluk çocuk.
(Çocuklarım olmadan hareket etmiyorum hiç. Bunu öğrenmeliyim. Kendim için yaşamayı, tek olmayı.)
İçimde ona karşı bir yakınlık hissediyorum, eski günleri ve enerjiyi mi hatırlıyorum, acaba. Sonra bir şeyler oluyor, biz yalnız kalıyoruz sanırım.
Sonrasını hatırlamıyorum.
Ya henüz sonrası yok, ya da basit açıklama; uyandım.
Galiba, henüz sonrasını düşünecek kadar açamadım kendimi.
Gece bir rüya gördüm.
Tamamlanmamış, yarım kalmış bir meselemin rüyası olduğu apaçık.
Hatırlamaya çalışacağım:
Bir tatil yerindeyiz, çocuklarla birlikte ve sanki A.de var. Şimdikinden 5-10 yaş gençmişim, gençmişiz.
(Kaybolan yıllar, ne yazık! Duygularım onlara takılmış kalmış. Evet, alacaklıyım da. Ancak, geri getirmek mümkün değil, o yılları.)
Dışarı dolaşmaya çıkıyoruz, yağmur, fırtına bir şeyler oluyor içeri kaçıyoruz. Sığınıyoruz. Sonra, aşağıdan bir ses geliyor, birisi haber veriyor, C. gelmiş. Hiç şüphesiz, o da genç. Yakında bir yerde yaşıyormuş, çiftlik evi varmış. Evini gezmeye gidiyoruz. Sanırım, yine çoluk çocuk.
(Çocuklarım olmadan hareket etmiyorum hiç. Bunu öğrenmeliyim. Kendim için yaşamayı, tek olmayı.)
İçimde ona karşı bir yakınlık hissediyorum, eski günleri ve enerjiyi mi hatırlıyorum, acaba. Sonra bir şeyler oluyor, biz yalnız kalıyoruz sanırım.
Sonrasını hatırlamıyorum.
Ya henüz sonrası yok, ya da basit açıklama; uyandım.
Galiba, henüz sonrasını düşünecek kadar açamadım kendimi.
Yazının tarihi Aralık 2008, sonra taslak tarihine bakıyorum Haziran 2009, rüyadaki öngörünün yaşandığı zaman 2014.
Ve yukarıdaki sardunyalar 2014 yılının anılarından.
canımmm...
YanıtlaSilNeler yaşandı Şulem neler... Ortak tarihimiz. :)
SilAh be..
YanıtlaSilİçimden çıktı öylece..
"Ah"lar artık "oh" kıvamına geldi, zaman işte, geçiyor. :)
Silo rüyanın not edilmesi, sonrasında öngörü halinde bir izdüşümünün yaşanması daha da sonra taslaklardan kendini belli edip gün yüzüne şimdi çıkması...bu bir tamamlanma değil de nedir? bu arada dün gece ben de film gibi rüya gördüm keşke sabah not etseydim unuttum gitti..sinerji kesin yahu kesin :)
YanıtlaSilEvet evet, gerçekten tamamlandı ve bir çember kapandı. :)
SilO film gibi rüyaları kaçırmamak, not almak lazım, mutlaka bir yansıması oluyor, bir noktada.
Rüyaları hatırlamayı çok seviyorum ve hep bir mesajı olduğuna inanıyorum.
YanıtlaSilGünaydın 🪷
Günaydını kaçırdım, iyi akşamlara geldik dayandık. :)
SilBazı arkadaşlarım rüya içinde rüya görür, benimkiler biraz kırk yılda bir rüya gibi denk düşer.
Ah dokundu bu yazı bana nedense, belki gerilerden bugüne gelen, sonunda su yüzüne çıkan hissedilmiş dokuları taşıdığı içindir.
YanıtlaSil12 sene Jüpiter döngüsüdür, 6 da onun yarısı. Sizin için önemli (yönetici) gezegen malum. Yeni bir vizyon, şimdiyle geçmişin harmanlaması ve "reset" için "set off" eden şeyler üşüştü içime. Bir kapı kapandı sanki çünkü bir başkası açılacak artık.
Özlemişim teker teker hepinizin sözlerin dolaşmayı. Birlikte yaratmaya, yelken basmaya vira vira.. :)
Taslakta durduğunu bile unutmuştum, nasıl çıktı önüme anlamadım. Şimdi jüpiter döngüsü ve rakamlar üzerinde düşününce daha anlamlı geldi. :)
SilYeni kapılar açılsın, yeni dönemler başlasın, bekliyoruz merkez. :)
Yolumuz açık olsun kaptanım. :)
Yeniden beraberce yazmanın özlemiyle geldim reset serisine çünkü şimdiye kadar ki her birlikte yazış okuma paylaşım iyi geldi düşündürdü farkettirdi bana bu yazı da bu hafta gördüğüm etkisinde kaldığım bir rüyayı düşündürdü zaman mekan içinde kaybolduğum anıları unutup sonra yola devam ettiğim bir rüyaydı. Resetlenmek için set off gerekir demiş Neslihan düşündürdünüz beni bugün ahali.. yazılarda yorumlarda birlikte yazıp düşünmek gülümsemek hatta birlikte üzülmek öfkelenmek bile iyi geliyor çünkü biliyorum her ne oluyorsa orda bir yerde benimle bu işe karşı bir iyi kalp duygudaş daha var. Evet sanırım bu duygudaşlığın şu serilerde görünür olması bana tavuk suyuna çorba.. sevgiyle keyifle tatlı paylaşımlara🙏🏻🌷💞
YanıtlaSilNe güzel ve içten yazmışsın Özgeciğim. <3
SilTam doğru tanım bu, tavuk suyuna çorba içmenin ferahlığı ve lezzeti. :)