sonra kız bu teklifi romantik bir sevinçle kabul eder ve evlenip ömür boyu mutlu yaşarlar filan.
evet evet, haklısınız bütün bunlar sadece filmlerde oluyor.
geçende "amour" filmini izlerken "sanat mı hayatı taklit eder?" sorusu üzerinde düşünmüştüm.
anladığım, hayatın sanatı takliti her zaman hoş sonuç vermiyor.
dün gece, bir arkadaşımızın doğum gününü kutlamak için gittiğimiz lokantada 70'lerin müzikleri çalar ve biz kendi alemimizde eğlenirken bir şey oldu:
arkamızdaki masadaki genç adam, karşısındaki genç kıza evlenme teklif etmiş.
olabilir, insan topluluk içinde de sevdiğine evlenme teklif edebilir. peki, bundan bizim nasıl mı haberimiz oldu?
çünkü, bu teklif dj'in anonsu ile tüm salona duyurulduğu gibi, garsonlar masaya alevli kocaman bir bardak içinde iki pipet bulunan kokteyl getirdi veee sıkı durun üstteki galerinin parmaklıkları arasından aşağıya doğru bir yüzük sallandırıldı, sonra da fotoğrafçı gelip çak çak flaşlar eşliğinde bu "an"ı ölümsüzleştirdi!
ben bu kadar "kisch" bir duruma tanık olmamıştım, daha önce. kendimi bienalde enstalasyon olarak yapılan bir canlı performansda hissettim, inanın.
bir dedikodu yapmadan duramayacağım; sanırım kız oğlanı geri çevirdi. zaten bütün "performans" süresince ne yüzü gülmüş, ne şaşırmış, ne de mutlu olmuştu.
kısa süre sonra lokantadan ayrılırlarken de pek bir mesafeli duruyorlardı...
